تاریخ بروزرسانی: شهریور 1405

آب بندی ساختمان به خصوص چاله آسانسور ازجمله حساس ترین مسائل در صنعت ساختمان است و معمولاً در مناطقی که سطح آب زیرزمینی بالاست، یکی از مشکلات عدیده سازندگان محسوب می شود.

آب بندی چاله آسانسور به مجموعه اقداماتی گفته می‌شود که مسیر نفوذ آب به کف، دیوارها و درزهای چاهک را مسدود می‌کند.

در ساختمان در حال ساخت، این کار با طراحی بتن، درزها و لایه آب‌بند آغاز می‌شود.

در چاله‌ای که ساخته شده و نشتی دارد، بسته به وضعیت بتن و محل ورود آب، تزریق رزین، ترمیم درزها یا پوشش مناسب فشار منفی بررسی می‌شود.

انتخاب روش باید بعد از بازدید باشد؛ یک ماده برای همه چاله‌ها مناسب نیست.

اگر آب به تجهیزات آسانسور رسیده است، موضوع را به شرکت نگهدارنده اطلاع دهید و تا بررسی ایمنی از آسانسور استفاده نکنید. ورود به چاله، قطع برق تجهیزات و تخلیه آب باید با هماهنگی افراد مسئول انجام شود.

OTIS در راهنمای ایمنی هنگام بلایای طبیعی می‌گوید:

«حتی اگر بخش کوچکی از ساختمان آب‌گرفته باشد، استفاده از آسانسور ایمن نیست.» (ترجمه از متن انگلیسی).

 

مسیر نفوذ آب از ترک دیواره و اتصال کف به دیوار چاله آسانسور
تصویرسازی آموزشی آب‌بندی چاله آسانسور؛ ترک دیواره و اتصال کف به دیوار از نقاط بررسی نشتی هستند.

اگر بعد از تخلیه آب، کف چاله آسانسور دوباره خیس می‌شود، پیش از انتخاب عایق باید مسیر ورود آب مشخص شود. نشتی از اتصال کف و دیوار، ترک بتن یا لوله مجاور، هرکدام راه‌حل متفاوتی دارند. گاهی با پوشاندن یک قسمت، آب کمی آن‌طرف‌تر بیرون می‌زند؛ چون مسیر اصلی هنوز باز است.

چرا آب در چاله آسانسور جمع می‌شود؟

چاله یا چاهک، بخش پایین چاه آسانسور و پایین‌تر از تراز پایین‌ترین توقف کابین است. چاه آسانسور کل مسیر حرکت کابین را در بر می‌گیرد. پس چاهک را نباید با کل مسیر حرکت آسانسور یکی دانست. قرارگرفتن چاهک در تراز پایین ساختمان، بررسی آب زیرزمینی و مسیرهای نشت اطراف آن را ضروری می‌کند.

در بازدید، این موارد باید بررسی شوند:

  • درز اتصال کف و دیوار: اگر بتن‌ریزی در دو مرحله انجام شده باشد، جزئیات آب‌بندی این اتصال اهمیت زیادی دارد.
  • ترک یا کرموشدگی بتن: فضای خالی و بخش‌های متخلخل می‌توانند مسیر عبور آب باشند.
  • اطراف لوله‌ها، محل بولت و اتصالات: آب ممکن است از یک ناپیوستگی کوچک وارد شود و در نقطه دیگری دیده شود.
  • بالاآمدن آب زیرزمینی یا نفوذ آب باران: ارتباط زمان نشتی با بارندگی، سرنخی برای بررسی منشأ آب است.
  • نشتی تأسیسات یا ورود آب از طبقات بالاتر: در این حالت، عایق‌کاری کف چاله به‌تنهایی مشکل اصلی را رفع نمی‌کند.

محل دیده‌شدن آب همیشه محل شروع نشتی نیست. به همین دلیل، عکس و فیلم از زمان ورود آب، سابقه تعمیرات و توضیح اینکه مشکل دائمی است یا پس از بارندگی رخ می‌دهد، برای انتخاب راهکار مفید است.

آب بندی فشار منفی چاله آسانسور یعنی چه؟

فشار مثبت و منفی را باید نسبت به محل اجرای لایه آب‌بند در نظر گرفت. وقتی عایق در سمت تماس با آب اجرا می‌شود، فشار آب آن را به بستر می‌فشارد؛ این حالت آب‌بندی از سمت مثبت است. اگر عایق در سمت مقابل آب باشد، آب پس از عبور از بتن به پشت پوشش فشار می‌آورد و ممکن است آن را از سطح جدا کند؛ این حالت سمت منفی نام دارد.

در بسیاری از چاله‌های ساخته‌شده، دسترسی به پشت دیوار و زیر دال وجود ندارد و تعمیر باید از داخل انجام شود. در چنین شرایطی، صرفاً ضدآب‌بودن یک پوشش کافی نیست؛ باید مشخصات آن برای فشار منفی، وضعیت بستر و شرایط پروژه مناسب باشد.

بهترین روش آب بندی چاله آسانسور کدام است؟

برای انتخاب روش، ابتدا باید معلوم شود ساختمان در چه مرحله‌ای است و آب از کجا وارد می‌شود. جدول زیر مسیر بررسی را نشان می‌دهد؛ انتخاب نهایی مواد و جزئیات اجرا به بازدید فنی وابسته است.

وضعیت چاله راهکاری که بررسی می‌شود نکته تعیین‌کننده
ساختمان در حال ساخت بتن با نفوذپذیری کنترل‌شده، آب‌بندی درزها و در صورت نیاز غشای مناسب پیوستگی سیستم و جزئیات اتصال کف و دیوار
نشت فعال از ترک یا درز در چاله موجود تزریق رزین مناسب و ترمیم محل نشت نوع ترک، جریان آب و سازگاری ماده تزریقی
نم‌زدگی یا تراوش از سطح بتن ترمیم عیوب و پوشش مناسب، از جمله برخی سیستم‌های کریستال‌شونده سلامت بستر و مشخصات محصول برای شرایط موجود
ورود آب از تأسیسات یا طبقات بالاتر رفع نشتی در مبدأ و اصلاح مسیر ورود آب آب‌بندی دیواره جای تعمیر منبع نشتی را نمی‌گیرد

انواع آب بندی چاله آسانسور و کاربرد هر روش

روش‌ها را می‌توان بر اساس محل اجرا و نوع ماده دسته‌بندی کرد. برخی برای پیشگیری هنگام ساخت مناسب‌اند و برخی برای ترمیم چاله موجود. این روش‌ها همیشه جایگزین یکدیگر نیستند؛ ممکن است یک پروژه به آب‌بندی درز، تزریق موضعی و پوشش سطح به‌صورت مکمل نیاز داشته باشد.

۱. تزریق رزین پلی‌یورتان

تزریق رزین یکی از گزینه‌های ترمیم ترک‌ها و درزهای آب‌دار است. ماده از طریق نقاط تزریق به مسیر نشت هدایت می‌شود؛ انتخاب رزین، تجهیزات و شیوه تزریق باید متناسب با شرایط همان محل باشد.

همه رزین‌های پلی‌یورتان رفتار یکسانی ندارند. بعضی فوم‌های واکنش‌دهنده با آب برای مهار اولیه جریان استفاده می‌شوند و در سیستم مشخص‌شده توسط سازنده، به تزریق تکمیلی نیاز دارند. بنابراین قطع‌شدن آب در شروع کار، به‌تنهایی به معنی تکمیل آب‌بندی نیست.

Sika Group در راهنمای سیستم‌های تزریق توضیح می‌دهد:

«رزین‌های فومی پلی‌یورتان با انبساط در تماس با آب، مسیر عبور آب از ترک یا حفره را موقتاً می‌بندند.» (ترجمه از متن انگلیسی).

در این روش، بررسی محل نصب پکر تزریق و مسیر حرکت ماده اهمیت دارد. فشار و فاصله نقاط تزریق عدد ثابتی برای همه پروژه‌ها نیست و باید توسط مجری متخصص تعیین شود. همچنین آب‌بندی ترک لزوماً به معنی ترمیم سازه‌ای آن نیست؛ ترک دارای حرکت یا نشانه‌های آسیب سازه‌ای به بررسی جداگانه نیاز دارد.

مزایا: می‌توان به مسیر نشت در عمق ترک یا درز دسترسی پیدا کرد و در بسیاری از تعمیرات، کار را از داخل چاله انجام داد. برای نشتی موضعی، این ویژگی می‌تواند نیاز به حفاری بیرون ساختمان را کاهش دهد.

معایب و محدودیت‌ها: نتیجه به تشخیص درست مسیر آب، انتخاب رزین و مهارت مجری وابسته است. مصرف ماده همیشه از روی مساحت قابل پیش‌بینی نیست و قطع اولیه جریان ممکن است به مرحله تکمیلی نیاز داشته باشد. این روش جای تعمیر علت حرکت یک ترک سازه‌ای را نمی‌گیرد.


اجرای آب‌بندی با تزریق پلی‌یورتان از خدمات تخصصی شرکت فنی و مهندسی طاقتی است. برای بررسی چاله ساختمان خود، سابقه نشتی و تعمیرات قبلی را در اختیار کارشناسان شرکت بگذارید تا درباره امکان تزریق و محدوده کار توضیح دهند.

لازم به ذکر است، تمامی پروژه‌های اجرایی شرکت فنی مهندسی طاقتی بسته به روش انتخابی، دارای ضمانت‌نامه کتبی ۱۰ تا ۱۵ ساله هستند.

برای هماهنگی بررسی پروژه و دریافت توضیح درباره روش اجرا و هزینه، با ۰۹۱۲۰۷۵۵۴۰۶ تماس بگیرید.


تصویر آموزشی تزریق رزین به مسیر ترک در دیواره چاله آسانسور
تصویرسازی آموزشی آب‌بندی چاله آسانسور؛ ترک دیواره و اتصال کف به دیوار از نقاط بررسی نشتی هستند.

۲. مواد نفوذگر و پوشش‌های کریستال‌شونده

برخی مواد پایه سیمانی با واکنش در بستر بتن، به کاهش عبور آب از منافذ و ریزترک‌ها کمک می‌کنند. از این سیستم‌ها می‌توان در شرایط مناسب برای آب‌بندی سطوح داخلی استفاده کرد، اما پوشش‌دادن بتن نباید جای ترمیم درز معیوب، کرموشدگی یا ترک آب‌دار را بگیرد.

حدود عملکرد هر محصول باید از برگه فنی همان محصول خوانده شود. Xypex در پاسخ‌های فنی خود می‌گوید:

«برای درزهای انبساطی یا ترک‌هایی که پیوسته حرکت می‌کنند، درزگیر انعطاف‌پذیر توصیه می‌شود.» (ترجمه از متن انگلیسی).

در بررسی نفوذگر بتن نیز همین تفاوت مهم است؛ نام عمومی محصول به‌تنهایی برای انتخاب کافی نیست.

مزایا: برای بعضی بسترهای بتنی، امکان اجرا از داخل و روی سطح مرطوب وجود دارد. عملکرد سیستم‌های کریستال‌شونده به سطح بیرونی محدود نمی‌شود و می‌تواند مسیر عبور آب در منافذ بتن را کاهش دهد.

معایب و محدودیت‌ها: به بتن مناسب، آماده‌سازی و عمل‌آوری درست نیاز دارد. برای درز حرکتی، ترک باز یا نشتی فعال نمی‌توان صرفاً به یک لایه پوشش تکیه کرد. حدود عملکرد باید برای همان محصول بررسی شود.

۳. پوشش‌های سیمانی پلیمری

این پوشش‌ها از ترکیبات سیمانی اصلاح‌شده با پلیمر ساخته می‌شوند و روی بستر آماده اجرا می‌شوند. بسته به محصول، می‌توانند برای آب‌بندی و حفاظت سطوح بتنی به کار روند. میزان انعطاف‌پذیری و توان تحمل ترک در همه آن‌ها یکسان نیست. در انتخاب محصول، قابلیت تحمل ترک و شرایط مصرف آن را بررسی کنید.

برای استفاده در داخل چاله، باید کاربرد محصول در برابر فشار منفی به‌طور مشخص بررسی شود. دو جزئی بودن یا داشتن چسبندگی زیاد، به‌تنهایی این ویژگی را ثابت نمی‌کند. نشتی فعال و درزهای معیوب نیز باید پیش از اجرای پوشش، مطابق طرح تعمیر رسیدگی شوند.

مزایا: روی سطوح قابل دسترس اجرا می‌شود و می‌تواند پوششی پیوسته روی کف و دیواره بسازد. بعضی محصولات برای بستر مرطوب مناسب‌اند و اجرای آن‌ها با ابزارهای معمول پوشش‌کاری امکان‌پذیر است.

معایب و محدودیت‌ها: کیفیت چسبندگی به وضعیت سطح وابسته است. ترک‌خوردگی یا حرکت بیش از ظرفیت پوشش می‌تواند آب‌بندی را مختل کند. زمان عمل‌آوری و مشخصات فشار منفی محصول باید رعایت شود؛ پوشش معمولی را نباید روی نشتی جاری اجرا کرد و انتظار رفع مشکل داشت.

۴. بتن آب‌بند و افزودنی‌های کاهنده نفوذپذیری

اگر چاله هنوز ساخته نشده، فرصت مناسبی برای پیشگیری وجود دارد. کیفیت بتن‌ریزی و عمل‌آوری، کنترل ترک، آب‌بندی محل عبور تأسیسات و جزئیات درزها باید در کنار هم دیده شوند. افزودنی آب‌بند به‌تنهایی جای اجرای درست اتصال کف و دیوار را نمی‌گیرد.

بعضی افزودنی‌ها هنگام تولید بتن مصرف می‌شوند؛ بنابراین این روش با اجرای یک پوشش روی چاله ساخته‌شده تفاوت دارد. طرح اختلاط و مقدار مصرف باید بر اساس مشخصات ماده و طرح بتن تعیین شود. افزودنی‌ها از نظر سازگاری با طرح بتن و شرایط مصرف متفاوت‌اند؛ مقدار بیشتر هم لزوماً نتیجه بهتری نمی‌دهد.

مزایا: آب‌بندی از مرحله ساخت در نظر گرفته می‌شود و در سیستم‌های مناسب، حفاظت به یک لایه سطحی محدود نمی‌ماند. رسیدگی هم‌زمان به بتن و درزها می‌تواند نیاز به تعمیرات دشوار پس از نصب تجهیزات را کاهش دهد.

معایب و محدودیت‌ها: کنترل طرح اختلاط، بتن‌ریزی و عمل‌آوری ضروری است. افزودنی را نمی‌توان بعداً به بتن سخت‌شده اضافه کرد. بتن نامناسب، کرموشدگی و درز اجراشده با جزئیات نادرست، با صرفِ افزودن یک ماده جبران نمی‌شوند.

۵. آب‌بندی درزها با واتراستاپ و سیستم‌های درزبندی

واتراستاپ برای آب‌بندی درز به کار می‌رود و پوشش تمام سطح بتن نیست. واتراستاپ‌های پی‌وی‌سی و انواع متورم‌شونده، از جمله هیدروفیلی و بنتونیتی، از گزینه‌های رایج‌اند؛ انتخاب نوع و جزئیات نصب آن‌ها باید با نوع درز و طرح سازه هماهنگ باشد. در چاله موجود نیز تعمیر درز باید بر اساس امکان دسترسی و وضعیت همان اتصال طراحی شود.

اتصال کف و دیوار و محل عبور تأسیسات نباید در انتخاب سیستم نادیده بمانند. Kryton در مقاله مشکلات ساخت چاله آسانسور می‌نویسد:

«بسیاری از مواقع، آب‌بندی چاله آسانسور به دلیل مشکلات اجرا شکست می‌خورد.» (ترجمه از متن انگلیسی).

مزایا: آب‌بندی را روی یکی از مسیرهای مهم نشت، یعنی درز، متمرکز می‌کند. می‌توان نوع درزبند را با شرایط اتصال و میزان حرکت پیش‌بینی‌شده هماهنگ کرد.

معایب و محدودیت‌ها: جابه‌جایی، اتصال ناقص یا آسیب هنگام بتن‌ریزی می‌تواند عملکرد آن را مختل کند. بعضی انواع متورم‌شونده به شرایط محصورشدگی مشخص نیاز دارند. تعویض واتراستاپ مدفون در بتن هم معمولاً تعمیر ساده‌ای نیست و این روش، سایر عیوب سطح را پوشش نمی‌دهد.

نمونه پروفیل‌های نواری واتراستاپ پی‌وی‌سی
نمونه واتراستاپ نواری؛ انتخاب نوع آن به جزئیات درز وابسته است.

۶. عایق‌های غشایی و ورقی

این روش با ایجاد یک لایه پیوسته در برابر ورود آب عمل می‌کند. غشاهای مناسب سازه زیرزمینی، از جمله برخی سیستم‌های پلیمری و قیری طراحی‌شده، می‌توانند در زیر دال یا پشت دیواره به کار روند. پیوستگی لایه در گوشه‌ها، اتصال کف و دیوار، همپوشانی‌ها و محل عبور تأسیسات تعیین‌کننده است.

این گزینه بیشتر در مرحله ساخت یا هنگام دسترسی مناسب به محل اجرا بررسی می‌شود. غشا باید در برابر آسیب مراحل بعدی کار محافظت شود. همچنین ژئوتکستایل یا لایه محافظ را نباید با خود غشای آب‌بند یکی دانست؛ هر جزء در سیستم وظیفه مشخصی دارد.

مزایا: در طرح مناسب، مانعی پیوسته در سمت ورود آب ایجاد می‌کند و امکان پوشش سطح کف و دیوار وجود دارد. انتخاب جنس و جزئیات غشا می‌تواند با شرایط سازه هماهنگ شود.

معایب و محدودیت‌ها: درزها، سوراخ‌شدگی و آسیب هنگام آرماتوربندی یا بتن‌ریزی نقاط حساس‌اند. اجرای درست به دسترسی و حفاظت نیاز دارد و رسیدن به غشای مدفون برای تعمیر دشوار است. هر غشایی نیز برای چسباندن به سمت داخلیِ تحت فشار منفی مناسب نیست.

ایزوگام و مواد نانو چه مزایا و محدودیت‌هایی دارند؟

ایزوگام‌کردن سطح داخلی یک چاله دارای فشار آب از پشت، نباید بدون بررسی فنی به‌عنوان راه‌حل قطعی پیشنهاد شود. از طرف دیگر، نمی‌توان همه غشاهای آب‌بند را نامناسب دانست؛ غشایی که در سمت درست و با جزئیات طراحی‌شده اجرا و محافظت شده، با یک پوشش چسبیده به سطح داخلی شرایط متفاوتی دارد.

مزیت اجرایی بعضی عایق‌های قیری، آشنایی مجریان با روش نصب و دسترسی به آن‌هاست؛ محدودیتشان در این کاربرد، حساسیت به محل اجرا، چسبندگی، درزها و فشار پشت پوشش است. مناسب‌بودن محصول باید برای چاله و جهت فشار آب بررسی شود.

عنوان «نانو» نیز مشخصات فنی کامل یک ماده نیست. پس مزایا و معایب آن را نمی‌توان برای همه محصولات یکسان نوشت؛ ابتدا باید معلوم شود با چه نوع پوششی روبه‌رو هستیم. پیش از انتخاب، باید جنس محصول، کاربرد اعلام‌شده، سازگاری با بتن مرطوب و مقاومت موردنیاز در برابر فشار آب مشخص باشد. مقایسه دو محصول بر اساس این اطلاعات مفیدتر از مقایسه نام‌های تبلیغاتی آن‌هاست.

مراحل اجرای آب‌بندی در چاله‌ای که نشتی دارد

ترمیم چاله موجود باید با وضعیت تجهیزات آسانسور و دسترسی به محل هماهنگ شود. روند کلی کار می‌تواند به این ترتیب باشد:

  1. بازدید و ثبت وضعیت: محل ورود آب، ترک‌ها، درزها، پوشش قبلی و شرایط تجهیزات بررسی می‌شود. منشأ احتمالی آب و محدوده تعمیر باید تا حد امکان روشن باشد.
  2. هماهنگی ایمنی و فراهم‌کردن دسترسی: شرکت نگهدارنده آسانسور و مجری، شرایط توقف کارکرد، حفاظت تجهیزات و دسترسی را مشخص می‌کنند. بازکردن همه تجهیزات، مرحله الزامی تمام پروژه‌ها نیست.
  3. آماده‌سازی بستر: بخش‌های سست، آلودگی و پوشش نامناسب در محدوده لازم برداشته می‌شود. وضعیت رطوبت سطح باید مطابق دستورالعمل ماده انتخابی باشد؛ خشک‌کردن کامل، شرط مشترک همه روش‌ها نیست.
  4. مهار نشت و ترمیم نقاط معیوب: متناسب با طرح تعمیر، تزریق، ترمیم درز یا اقدامات موضعی انجام می‌شود. تمرکز بر قطع مسیر آب و اصلاح عیب است، نه فقط پوشاندن نشانه ظاهری آن.
  5. اجرای لایه تکمیلی در صورت نیاز: اگر طرح شامل پوشش سراسری باشد، پس از آماده‌شدن بستر و تعمیر نقاط مشخص اجرا می‌شود. ترکیب مواد باید از نظر فنی سازگار باشد.
  6. کنترل نتیجه و تحویل: نقاط تعمیرشده بازبینی و محدوده کار ثبت می‌شود. راه‌اندازی دوباره آسانسور نیز باید با تأیید مسئول نگهداری آن انجام شود.

برای کنترل آب‌بندی از سمت منفی، خشک‌بودن ظاهری سطح بلافاصله بعد از تعمیر کافی نیست. نتیجه باید با توجه به شرایط ورود آب و برنامه کنترل پروژه ارزیابی شود. پرکردن چاله با آب، جهت فشار معکوس ایجاد می‌کند و به‌تنهایی عملکرد در برابر ورود آب از بیرون را اثبات نمی‌کند؛ روش آزمون باید با مسئله واقعی پروژه هماهنگ باشد.

آماده‌سازی کف چاله آسانسور با برداشتن پوشش سست و پاک‌سازی سطح بتن
تصویرسازی آموزشی آماده‌سازی بستر؛ پوشش سست و آلودگی برداشته می‌شود و شرایط سطح با ماده آب‌بندی انتخابی تطبیق می‌یابد.

قیمت آب بندی چاله آسانسور چگونه محاسبه می‌شود؟

دو چاله با ابعاد یکسان ممکن است هزینه تعمیر متفاوتی داشته باشند. در یکی، نشت به یک درز محدود است؛ در دیگری، چند نقطه ورود آب، پوشش قدیمی یا دسترسی دشوار وجود دارد. برای برآورد هزینه، این عوامل بررسی می‌شوند:

  • مساحت کف و دیوارهایی که به تعمیر یا پوشش نیاز دارند؛
  • تعداد و وضعیت ترک‌ها، درزها و نقاط آب‌دار؛
  • نوع و میزان مواد مصرفی، به‌ویژه در عملیات تزریق؛
  • نیاز به برداشت پوشش قبلی یا ترمیم بتن؛
  • شرایط دسترسی و هماهنگی با تجهیزات نصب‌شده؛
  • محدوده کنترل نهایی و تعهدات درج‌شده در پیشنهاد اجرا.

محاسبه‌گر این صفحه می‌تواند برای برآورد اولیه بر اساس ابعاد به کار بیاید. بااین‌حال، مقدار نمایش‌داده‌شده جای بازدید و بررسی شدت نشتی، وضعیت بتن و میزان مصرف رزین را نمی‌گیرد. پیش از تصمیم‌گیری، جزئیات قیمت و کارهایی را که در برآورد منظور شده‌اند، از مجری بخواهید.

برای مقایسه پیشنهادها، فقط رقم نهایی را کنار هم نگذارید. مشخص‌بودن روش، مواد، محدوده تعمیر و شرایط پیگیری نشتی، مقایسه دقیق‌تری به شما می‌دهد. هزینه کمتر زمانی مزیت است که کار موردنیاز پروژه هم به‌درستی در پیشنهاد دیده شده باشد.

نمونه پروژه‌های آب‌بندی چاله آسانسور طاقتی

برای آشنایی با نمونه کارهای طاقتی، می‌توانید صفحات پروژه‌های زیر را ببینید. اطلاعات زمان اجرا مربوط به همان پروژه است و زمان لازم برای ساختمان شما پس از بررسی مشخص می‌شود.

  • چاله آسانسور برج میلاد تهران: شروع کار ۴ آذر ۱۴۰۰ و مدت اجرا پنج روز ثبت شده است.
  • ساختمان خیابان کامران: صفحه پروژه شامل ویدئوهای قبل و بعد از کار است. تاریخ شروع ۲۲ مهر ۱۴۰۲ و مدت اجرا هشت روز درج شده است.
  • برج الهیه: ویدئوهای قبل و بعد و اطلاعات اجرای این پروژه در دسترس است. شروع کار ۱۱ مرداد ۱۴۰۲ و مدت اجرا هفت روز اعلام شده است.

مشاهده نمونه‌کار کمک می‌کند با نوع پروژه‌های اجراشده آشنا شوید. برای مقایسه با ساختمان خود، درباره شباهت وضعیت نشتی، محدودیت دسترسی و روش به‌کاررفته نیز سؤال کنید.

هنگام انتخاب مجری چه چیزهایی را روشن کنیم؟

پیش از شروع کار، بخواهید منشأ احتمالی نشتی و دلیل انتخاب روش توضیح داده شود. محدوده تعمیر، نام یا مشخصات مواد، زمان‌بندی و هماهنگی با سرویس‌کار آسانسور بهتر است در پیشنهاد اجرا مشخص باشند.

اگر ضمانت ارائه می‌شود، مدت، محدوده پوشش، استثناها و نحوه رسیدگی به بازگشت نشتی را در متن آن بخوانید. عدد ضمانت بدون روشن‌بودن این موارد، مقایسه خدمات را آسان نمی‌کند. همچنین درباره نحوه کنترل نتیجه و مراقبت‌های لازم پس از اجرا سؤال کنید.

مراقبت از چاله پس از آب‌بندی

در برنامه سرویس آسانسور، بررسی دوباره آثار رطوبت، شوره، خوردگی و نقاط تعمیرشده را نیز در نظر بگیرید. اگر ساختمان سابقه نشتی پس از بارندگی دارد، این موضوع را به شرکت نگهدارنده و مجری اطلاع دهید تا زمان بازبینی متناسب با آن تعیین شود.

پمپ تخلیه یا حسگر آب، در صورت پیش‌بینی در طرح ساختمان، به نگهداری و بررسی عملکرد نیاز دارند. وجود آن‌ها جای کنترل آب‌بندی را نمی‌گیرد و نصب حسگر را هم نباید بدون بررسی ضوابط پروژه، الزام عمومی همه آسانسورها دانست. بازدید داخل چاله باید توسط افراد مجاز انجام شود.

پرسش‌های متداول

آیا آب بندی چاله آسانسور بدون تخریب امکان‌پذیر است؟

در بعضی چاله‌های موجود، ترمیم از داخل و تزریق موضعی می‌تواند نیاز به حفاری بیرون ساختمان را کاهش دهد. بااین‌حال، ممکن است برداشتن پوشش قبلی، دسترسی به یک درز یا تعمیر بخش آسیب‌دیده لازم باشد. میزان کار پس از بازدید مشخص می‌شود.

با وجود جریان آب هم می‌توان چاله را آب‌بندی کرد؟

برای مهار نشت فعال، مواد و روش‌های تخصصی وجود دارد. انتخاب آن‌ها به محل و شرایط ورود آب بستگی دارد. مهار اولیه جریان ممکن است تنها بخشی از کار باشد و برای تکمیل آب‌بندی به ترمیم یا اجرای مرحله بعد نیاز باشد.

بهترین زمان آب‌بندی چه موقع است؟

در ساختمان جدید، طراحی آب‌بندی باید پیش از اجرا و هم‌زمان با بررسی جزئیات چاله انجام شود. زمان مصرف هر ماده متفاوت است؛ بعضی افزودنی‌ها هنگام ساخت بتن و بعضی پوشش‌ها پس از آماده‌شدن بستر اجرا می‌شوند. در ساختمان موجود نیز نشتی باید پیش از ادامه آسیب به تجهیزات بررسی شود.

آیا تخلیه آب یا نصب پمپ، مشکل را برطرف می‌کند؟

تخلیه آب، آب جمع‌شده را خارج می‌کند ولی الزاماً مسیر ورود آن را نمی‌بندد. پمپ می‌تواند بخشی از سیستم مدیریت آب طراحی‌شده باشد؛ نیاز به آن، محل نصب و شیوه تخلیه باید با شرایط ساختمان و الزامات آسانسور هماهنگ شود.

کار چقدر طول می‌کشد و چه زمانی می‌توان آسانسور را راه‌اندازی کرد؟

مدت اجرا به دسترسی، وسعت تعمیر و زمان موردنیاز مواد وابسته است. پایان عملیات آب‌بندی نیز به‌تنهایی مجوز استفاده دوباره از آسانسور نیست؛ بررسی تجهیزات و تأیید شرکت نگهدارنده باید در برنامه راه‌اندازی لحاظ شود.

بررسی و اجرای آب بندی چاله آسانسور با طاقتی

برای بررسی نشتی چاله ساختمان خود می‌توانید با گروه فنی و مهندسی طاقتی تماس بگیرید. ابعاد تقریبی، زمان شروع مشکل، ارتباط نشتی با بارندگی و سابقه عایق‌کاری را توضیح دهید. اگر از محل امن عکس یا فیلم دارید، می‌تواند به شناخت اولیه وضعیت کمک کند؛ برای تهیه تصویر وارد چاله نشوید.